mgr Paulina Turlińska

Psycholożka, psychoterapeutka oraz specjalistka psychoterapii uzależnień. Prowadzi psychoterapię indywidualną osób dorosłych oraz psychoterapię uzależnień, pracując w nurcie integracyjnym. Jest również w trakcie szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie psychologii klinicznej.

Ukończyła całościowy czteroletni kurs psychoterapii realizowany przez Katedrę Psychoterapii
Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum. Obecnie realizuje szkolenie specjalizacyjne w dziedzinie psychologii klinicznej w Szpitalu Uniwersyteckim w Krakowie.
Od kilku lat zawodowo związana jest ze Szpitalem Uniwersyteckim w Krakowie.
Doświadczenie zdobywała również podczas pracy i staży na oddziałach somatycznych oraz terapeutycznych w różnych ośrodkach w Polsce, gdzie zajmowała się diagnozą psychologiczną oraz psychoterapią.

W Centrum Psychoterapii i Psychiatrii w Krakowie prowadzi psychoterapię indywidualną oraz
psychoterapię uzależnień. W swojej pracy klinicznej opiera się przede wszystkim na rozumieniu psychoanalitycznym, traktując je jako podstawową ramę do myślenia o pacjencie i procesie terapeutycznym. Zwraca uwagę na nieświadome procesy i powtarzające się wzorce w relacjach, a kluczowe znaczenie przypisuje relacji terapeutycznej.
Takie podejście stosuje również w psychoterapii grupowej, która jest ważnym obszarem jej pracy.
W grupie koncentruje się na tym, co dzieje się między uczestnikami, także na poziomie nieświadomym.
Uwzględnia zarówno przeżycia poszczególnych osób, jak i to, co rozgrywa się w grupie jako całości,
traktując proces grupowy jako istotne źródło zmiany. Sposób pracy dostosowuje do problematyki i
potrzeb pacjenta.

Jej zainteresowania kliniczne koncentrują się wokół zaburzeń osobowości: mechanizmów ich
powstawania i utrzymywania się oraz ich wpływu na obraz siebie i relacje z innymi.
W psychoterapii uzależnień skupia się na zrozumieniu, jaką rolę uzależnienie pełni w życiu pacjenta.
Traktuje je nie tylko jako problem sam w sobie, ale także jako sposób radzenia sobie z emocjami i
trudnościami w relacjach. Uwzględnia przy tym zarówno psychologiczne, jak i biologiczne podłoże
uzależnienia. Celem terapii jest nie tylko zaprzestanie używania, lecz także trwała zmiana w
codziennym funkcjonowaniu.

Poza pracą z pacjentami zajmuje się działalnością naukową i dydaktyczną. Jest zatrudniona w
Zakładzie Psychiatrii Biologicznej i Środowiskowej Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Medicum.
Prowadzi badania między innymi nad psychologicznymi uwarunkowaniami leczenia bólu.
Pracę naukową traktuje także jako sposób na lepsze zrozumienie pacjentów.
Wiedza naukowa ma wspierać pracę w gabinecie, a doświadczenia z pacjentami mają podpowiadać, jakie pytania stawiać w badaniach. Chce patrzeć na człowieka szerzej, nie tylko przez pryzmat objawów, i dopasowywać sposób pracy do indywidualnych potrzeb.
Jest aktywną członkinią Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Badania Bólu.